Timbal, metal gövdeli ve tek derili iki davuldan oluşan bir Latin perküsyon çalgısıdır.
Elle değil, ince ve yuvarlak uçsuz çubuklarla çalınır. Bu çubuklar davul bagetinden ince ve hafiftir.
Metal gövde sesi keskinleştirir. Timbal, dokunun en önündeki katmanda çalışır; geçişleri ve vurguları o duyurur.
Kenar vuruşu timbalin imzasıdır. Çubuk aynı anda hem çembere hem deriye çarptığında çıkan ses, uzaktan duyulacak kadar belirgindir.
Gövdenin yan yüzeyine vurmak da ayrı bir renk verir; bu ses, kalıbın alt bölmelerini taşımak için kullanılır.
Timbal takımına iki ya da üç çan ve bir zil de eklenir. Timbalci bölüm boyunca bu çalgılar arasında dolaşır.
Zemin bölümlerinde timbal çoğunlukla çan çalar; davullar geçişler ve yoğun bölümler içindir. Bu yüzden timbal öğrenmek, yalnız davul kalıbı öğrenmek değildir; parça yapısını okumayı gerektirir. Stand yüksekliği çalışın rahatlığını belirler; çubuklar davula düz düşmelidir.
Çubukların ucu zamanla aşınır ve kırılır; kırık uçlu bir çubuk hem sesi bozar hem deriyi çizer. Deri seçimi de karakteri belirler; ince deri daha keskin, kalın deri daha tok bir kenar vuruşu verir.
Derslerimizde timbal, Latin perküsyon takımı içinde ele alınır.