Perküsyon dokuda zaman tutan katmandır. Bu yüzden tempo hataları burada en çabuk fark edilir.
Metronomla çalışmak bu nedenle zorunludur ama nasıl kullanıldığı belirleyicidir.
Her vuruşta tıklayan bir metronom, kişiyi tıklamaya yaslandırır. İç ölçü gelişmez.
Daha işe yarar yöntem, metronomu seyreltmektir: iki vuruşta bir, sonra ölçü başında bir kez.
Seyrelen tıklama arasında kalan boşluk, kişinin kendi ölçüsüyle doldurulur. Kayma varsa bir sonraki tıklamada duyulur.
Bir başka yöntem, metronomu beklenmedik bir yere koymaktır; örneğin ölçünün ikinci vuruşuna. Bu, kalıbı farklı bir açıdan hissettirir.
Uzun kalıplarda metronom yerine bir kayda eşlik etmek daha gerçekçidir; topluluk dokusu içinde zaman farklı akar.
Çalışma sonunda metronomsuz bir geçiş yapılır. Kazanılan şeyin gerçekten oturup oturmadığını orası söyler.
Kendi çalışını kaydedip metronomla karşılaştırmak da açık bir denetimdir.
Tempo çalışması ayrı bir seans değildir; her çalışmanın içine yerleşir. Tempo hissi gün içinde değişir; sabah rahat gelen bir tempo akşam hızlı duyulabilir. Bu yüzden aynı kalıp farklı saatlerde denenir; iç ölçü böyle sağlamlaşır. Kayıtta tempo kayması en çok bölüm geçişlerinde görülür; provada özellikle o noktalar çalışılır.
Derslerimizde tempo çalışması, teknik çalışmanın ayrılmaz parçasıdır.