Erbanede bütün sesler deriden çıkmaz. Çalgının hafifçe sallanmasıyla halkalar birbirine çarpar ve vuruşsuz bir ses doğar.
Bu harekete silkeleme denir. Bilek küçük ve hızlı bir dönüş yapar; kol hareket etmez.
Silkeleme, uzun ses üretmek için kullanılır. Deri vuruşu kısa ve noktasaldır; halkalar ise sürekli bir doku kurar.
Kalıp içinde en çok boşluklarda işe yarar. İki vuruş arasındaki sessiz zaman, silkeleme ile doldurulduğunda kalıp nefes alır.
İkinci kullanım geçişlerdir. Bir bölümden diğerine geçerken yapılan silkeleme, dinleyiciye değişimin geldiğini duyurur.
Hareketin genliği sesin yoğunluğunu belirler. Küçük bir dönüş ince bir hışırtı, geniş bir dönüş belirgin bir çıngırak verir.
Yeni başlayan kişide sık görülen hata, silkelemeyi kolla yapmaktır. Kol devreye girdiğinde hem çalgının açısı bozulur hem tempo kayar.
İkinci hata süresinin belirsiz kalmasıdır. Ne zaman başladığı kadar ne zaman bittiği de bellidir; belirsiz biten bir silkeleme cümleyi havada bırakır.
Silkeleme ile vuruş aynı anda kullanılabilir; bu durumda halkalar zemini, deri ise vurguları taşır. Derslerimizde silkeleme, kalıp çalışmasının içinde ayrı bir başlık olarak ele alınmaktadır.