Erbanenin ayırt edici sesi kasnağın içine dizili metal halkalardan gelir. Bu ses her zaman istenmez.
Hızlı kalıplarda halkalar üst üste binerek sürekli bir uğultu üretir. Vuruşların ayrı ayrı duyulması gereken yerlerde bu uğultu kalıbı örter.
Susturmanın en yaygın yolu, çalgıyı tutan elin parmaklarını kasnağın iç yüzeyine dayamaktır. Halkalar titreşemez, yalnız deri sesi kalır.
İkinci yol çalgının açısını değiştirmektir. Deri yataya yaklaştığında halkalar kancalarında asılı kalır ve daha az sallanır.
Susturma sürekli değil bölüm bölüm kullanılır. Baştan sona kısılmış halkalar, çalgıyı sıradan bir çerçeve davula indirger.
En verimli kullanım karşıtlıktır. Bir bölüm halkalar kısık, ardından gelen bölüm açık çalındığında iki bölüm birbirinden ayrılır.
Yeni başlayan kişide sık görülen hata, halkaları susturmak için kasnağı avuçla kavramaktır. Bu, deriyi de susturur ve ses tümüyle ölür.
Susturma ile vuruş aynı anda yapılmaz. Parmaklar önce yerleşir, vuruş sonra gelir; aksi hâlde ses hiç doğmaz.
Kayıtta halkalar beklenenden daha belirgin duyulur; mikrofon üst frekansları insan kulağından daha net taşır. Derslerimizde halka denetimi, temel vuruşlar oturduktan sonra ele alınmaktadır.