Geleneksel asma davulda iki çember, gövdenin çevresinden geçen iplerle birbirine bağlanır. Bu ipler gerildiğinde her iki deri birden etkilenir.
Bu, ayarı zorlaştıran bir tasarımdır. Bir yüzü germek için çekilen ip, diğer yüzü de gerer.
Ayrımı sağlayan şey ipler üzerindeki halkalardır. Halkalar aşağı ya da yukarı kaydırılarak belirli bölümlerin gerginliği ayrı ayrı artırılır.
Ayar sırayla ve azar azar yapılır. Tek bir noktayı çok germek çemberin eğik oturmasına ve derinin bir taraftan zorlanmasına yol açar.
Perde düşmeye başladığında ilk bakılacak yer ipler değil, çemberlerin oturuşudur. Eğik oturan bir çember hiçbir ip ayarıyla düzelmez.
İpler zamanla uzar. Yeni takılan bir ip birkaç kullanımda gevşer; bu dönemde ayar sık denetlenir.
Vidalı çemberli çalgılarda ayar hızlıdır ve iki yüz bağımsız çalışır. Buna karşılık ağırlık artar ve tını bir miktar değişir.
Nemli ortamda ipler şişer ve gerginlik kendiliğinden artar; kuruyunca geri gevşer. Aşırı gerdirilen bir davulda ses tizleşir ve gövde zorlanır; ayar kulakla, tek tek vuruşlar dinlenerek yapılır. Derslerimizde akort, çalgı bakımının bir parçası olarak düzenli biçimde gösterilmektedir.