Tamborim küçük çaplı, derisi çok gergin bir çerçeve davuldur. Sesi kısa, keskin ve tizdir.
Bir elde tutulur, diğer elde ince bir çubuk bulunur. Kalıbın hızı, tek bir çubuğun yetişebileceğinden fazladır.
Bu sorun çalgının çevrilmesiyle çözülür. Tutan el, çubuk aşağı inerken çalgıyı ters yönde çevirir; böylece iki hareket buluşur ve arada ek bir vuruş doğar.
Çevirme küçük ve hızlı bir bilek hareketidir. Kol devreye girdiğinde hem tempo kayar hem çalgı elden kaçar.
Yeni başlayan kişide sık görülen sorun, çevirmenin çubukla aynı anda yapılmamasıdır. Buluşma noktası kaçtığında ses ya çift ya da hiç çıkmaz.
İkinci sorun, tutan elin çalgıyı sıkmasıdır. Kavranan bir çerçeve titreşemez ve ses ölür.
Çalışma yöntemi ikiye ayırmaktır. Önce yalnız çubuk kalıbı çalar, sonra yalnız çevirme çalışılır; ikisi en son birleştirilir.
Deri çok gergin olduğu için akort sık denetlenir; gevşeyen bir tamborim tizliğini ve kesikliğini kaybeder. Çalgı küçük olduğu için sahnede kolayca örtülür; yerleşim ve ses düzeyi buna göre planlanır. Derslerimizde tamborim çalışması, çubuk ve çevirme hareketlerinin ayrılmasıyla sürdürülmektedir.