Conga kaydında en sık yapılan hata, mikrofonu doğrudan derinin üstüne bakacak biçimde koymaktır. Böyle bir kayıtta el sesi öne çıkar, gövde kaybolur.
Congada ses iki yerden gelir: deri ve gövdenin alt açıklığı. Kayıt bu ikisini birlikte almalıdır.
Bu yüzden mikrofon derinin kenarına, hafif açılı ve birkaç karış mesafede durur. Çok yakın konum, açık ton ile kapalı ton arasındaki farkı abartır.
İki davul kaydedilirken her birine ayrı mikrofon konabilir; ama tek mikrofonla ikisini birden almak da yaygın bir yöntemdir ve daha doğal bir denge verir. Alt açıklık için ayrı bir mikrofon kullanılırsa faz ilişkisi kontrol edilir; iki mikrofon birbirini zayıflatıyorsa yer değiştirilir.
Oda da kayda girer. Kuru bir odada conga sert duyulur; bir miktar yansıması olan yer daha doğal bir sonuç verir.
Çalanın ayak sesi, tabure gıcırtısı ve nefesi de kayda girer; bunlar seans öncesinde denenir. En sağlıklısı, birkaç yerleşimi deneyip dinlemektir; kural ezberlemek yerine kulakla karar vermek gerekir. Odaya konan tek bir uzak mikrofon, yakın mikrofonların yanında dokuyu toparlayan bir katman verir. Kayıt öncesinde çalgının vidalarında gıcırtı olup olmadığı denenir; bu ses kayıtta belirgin duyulur.
Derslerimizde kayıt alma, atölye çalışmalarının bir parçası olarak yapılabilir.