Latin kökenli müziklerde perküsyon tek bir çalgı değil, iş bölümü yapmış bir takımdır.
Conga orta katmandadır. Zemini tutar, dokuya süreklilik verir ve geçişlerde topluluğu taşır.
Bongo daha ince ve daha hareketlidir; süsleme ve doğaçlama onun alanıdır. Bazı bölümlerde çalgıyı bırakıp çan çalar.
Timbal keskin ve öndedir. Geçişleri ve vurguları o duyurur; ayrıca kendi çanlarıyla ayrı bir katman kurar.
Bunların yanında güiro, maraka ve çeşitli el çalgıları bulunur. Küçük görünürler ama dokunun üst bölgesini onlar doldurur.
Bu takımda en sık yapılan hata, herkesin aynı alanı doldurmasıdır. Üç çalgı aynı anda süsleme yaparsa hiçbiri duyulmaz.
Bu yüzden takım çalışmasında ilk konu kim ne zaman susar sorusudur. Tek başına conga çalışan biri bu iş bölümünü duymadığı için kalıbını gereğinden dolu çalmaya eğilimlidir. Kayıt dinlemek burada da en kısa yoldur: bir parçada yalnız congayı takip etmek, yerini öğretir.
Küçük el çalgıları çoğu zaman hafife alınır; oysa bir maraka kalıbı, dokunun nabzını en görünmez biçimde taşır. Takım kurulurken çalgıların yerleşimi de düşünülür; birbirini duyamayan iki çalgı aynı kalıba giremez.
Derslerimizde perküsyon takımı, atölye çalışması içinde bir arada ele alınır.